Drie keer is scheepsrecht, Camille

We zijn inmiddels alweer een paar jaar verder. Terwijl ik met de opleiding tot kynologisch instructeur bezig ben hak ik ook de knoop door. Er kwam een nieuwe pup. In de toekomst wil ik een eigen bedrijf beginnen in samenwerking met mijn honden. Waarin ik workshops en speurtochten aanbiedt aan kinderen met als doel hen in te lichten over honden op een leuke leerzame en gezonde manier.

We zijn inmiddels alweer een paar jaar verder. Terwijl ik met de opleiding tot kynologisch instructeur bezig ben hak ik ook de knoop door. Er komt weer een pup. In de toekomst wil ik met mijn honden een eigen bedrijf beginnen; ik wil workshops en speurtochten aanbieden voor kinderen. Doel is hen, op een leuke, leerzame en gezonde manier, de voorlichting geven over honden.

Dat is een hele zoektocht. Ik wil me goed voorbereiden.Welk ras past bij mij? Welk ras past bij het werk? Hoe vind ik een goede fokker? Wat is een goede grootte? Ik kom uit bij verschillende rassen zoals de Kooiker, Duck Toller Retriever, Labrador, Vizsla, of toch een onbekend ras? Of een Labradoodle? Er is ook zoveel keus. Ik wil een grotere hond dan Chico en dat ze niet verharen spreekt me ook erg aan.  Velen vallen voor mij uiteindelijk af vanwege karakter (wat niet eens altijd iets zegt). Ik kom uit bij de waterhonden: vanwege karakter en grootte van de honden kies ik voor de Barbet. Zelf heb ik er nog nooit van gehoord dus begin ik alle informatie over het ras te zoeken. Ik heb zin om die uitdaging aan te gaan. Een grotere hond, een tweede hond, en voor het eerst op zoek naar een rasvereniging.

Een Barbet, is,  een tamelijk  onbekend ras en om een pup te krijgen moet ik wel even op de wachtlijst. Dat vind ik niet erg, ik heb geen haast. Kleur maakt mij ook niet uit, wel wil ik graag een teef omdat mij dat beter lijkt voor Chico. Het karakter is voor mij veel belangrijker. Oké, stap 1 is gezet, nu op zoek naar een goede fokker; bestaat dit ras wel in Nederland? Ik weet nu welk ras en ik weet wat ik uiteindelijk wilde met de hond. De kennismaking met verschillende fokkers kan beginnen.

Bij alle fokkers word ik hartelijk ontvangen en heb ik een goed gevoel. Ze komen open over en omdat de wachtlijsten best lang zijn raden ze allemaal aan om bij verschillende fokkers in te schrijven voor de wachtlijst. Dat doe ik dan ook. De honden bij de fokkers zijn ook geweldig. Lief, aanhankelijk en rustig in huis. Bij één van de fokkers kan ik ze ook tijdens een wandeling leren kennen, daar ben ik blij om. Een hond in huis is toch anders dan buiten. Ik geniet ervan en ben steeds meer overtuigd van het ras. Eerlijk is eerlijk, ik moet wel wennen aan het uiterlijk, en dat is nou niet meteen hetgeen ik op val. Maar als het karakter maar goed is. “Ik hou de hond gewoon kort qua vacht” is mijn gedachte.

Ik bereid me voor op een hoop vragen aan de fokkers. Ik wil bijvoorbeeld weten of het honden zijn die graag werken en in de buurt van de begeleider blijven, of dat ze zelfstandig zijn. Ik wil weten hoe de socialisatie van de pups gaat en met hoeveel weken ze naar hun nieuwe huis mogen. Of ze binnen opgroeien en kennis maken met allerlei mensen, geluiden en andere prikkels. Of ze al kennis maken met borstelen en een bench. Ik zie dat de gezondheidsonderzoeken goed zijn,dat is mooi. En ook erg interessant om te zien of de voorouders ook gezond waren en hoe de vader is.

Het lange wachten is begonnen en ik kan niet meer stoppen met kijken naar Barbet pups en informatie over de Barbet via internet.

Maar toen kwam het grote nieuws ergens in Augustus 2014. De moederhond is drachtig. (Alsof je zelf zwanger bent, hihi). Wat spannend, want het is nog niet zeker of daar ook een pup voor mij bij zit. Van een andere fokker waar ik ingeschreven sta, hoor ik dat de moeder niet drachtig is. Dat kan dus ook gebeuren…

En dan is het 24 oktober en kwam het verlossende nieuws! 11 pups zijn er geboren. Allemaal bruin, 6 reutjes en 5 teefjes. Én er was ook een teef voor mij!! Ik kan niet uitleggen hoe blij ik ben met het nieuws. Een tweede hond is in aantocht! Nog een top hond samen met Chico. De voorbereidingen beginnen, naam bedenken, inkopen doen en op zoek naar een goede hondenschool. Een bench aangepast aaneen grotere hond, nieuw speelgoed, en alvast op zoek naar een goede dierenverzekering. Elke dag kijk ik of er nieuws is en hoop ik op nieuwe foto’s. Welke van die kleine krullenbollen zou van mij worden?

Met 3 weken mocht ik komen kijken. Ik voel blijdschap, zenuwen, opwinding. En tegelijk bedenk ik waar ik allemaal op wil letten tijdens het bezoek. Een vriendin gaat mee kennismaken. Bij aankomst worden we hartelijk ontvangen en zien een enorme kist met 11 prachtige pups.

Ik zou dit keer alleen kennis gaan maken met de pups, welke bij mij komt wonen is nog niet te zeggen. Ik maak kennis met de 5 teefjes. Wat klein, ze hebben net de oogjes open en kunnen, nog wat onhandig, een paar stapjes maken. Eén voor één liggen ze op schoot en vallen in slaap. Ze ruiken heerlijk naar pup en zien er prachtig uit. Ik zou op dit moment ook niet kunnen kiezen welke pup bij mij zou passen. Dat kan ook niet in een uur. Sommigen hebben een witte vlek op de borst, anderen zijn geheel bruin. Natuurlijk wil ik ook foto’s maken, maar de bruine kleur en de beweeglijke pups maken dat erg lastig. Ook de moeder ziet er goed uit en er zijn nog twee andere honden aanwezig.

Na een uur rijden we terug naar huis en kan ik nu al verheugen op het volgende bezoek als ze 6 weken zijn. En oooooh wat duren die 3 weken lang.

3 weken zijn voorbij. Een spannend moment, want nu zal duidelijk zijn welke pup bij mij zou komen wonen. Bij binnenkomst zie ik 11 prachtige bruine krullenbollen door elkaar en ik zie werkelijk geen verschil. Het krioelde pups. Weer werd ik hartelijk ontvangen, en krijg ik een prachtige pup in mijn armen. “Dit wordt de jouwe”, hoorde ik zeggen. Een beetje verbaasd en onwennig sta ik daar met een prachtige pup!  Het was een schatje, en de pup leek al net zo verbaasd als ik in mijn armen. Ik kan niet geloven dat deze, nu al zo’n grote pup, over twee weken met mij mee gaat.  Ik wil weten waarom zij denken dat deze pup bij het werk zou passen dat ik wil gaan doen met haar. Het is een ondernemende pup, lekker ondeugend is het antwoord.

Ik vraag aan de fokkers of ik de pups even vrij in de tuin mag zien. Dat is geen probleem. De pups worden met z’n allen in een grote bench op wielen gedaan en naar buiten gereden. Buiten wordt het deurtje geopend en 11 bruine pups rennen vrolijk de bench uit. Ik herken mijn pup, die Camille zou heten, allang niet meer tussen de spelende, krioelende, stoeiende en levendige hondjes. Het is een mooi gezicht, dat wel. Totdat de pups de moeder opzoeken om met zijn allen aan haar tepels te hangen. Ongelooflijk gezicht. Weer probeer ik wat foto’s te maken, om thuis nog veel naar haar te kunnen kijken. Die laatste weken zouden een eeuw duren dat wist ik nu al.

De laatste voorbereidingen worden getroffen. Eten, genoeg kauwbotten, speelgoed, etensbakken en definitieve keuze van een hondenschool. Ik kan 2 dagen na haar aankomst instromen. Helemaal goed. Een paar dagen voor Kerst haal ik haar op. Weer die opwinding, spanning en vreugde. Nu is het echt zover en de angst en twijfel komen ook ineens weer op. Weer de zelfde vragen als bij Chico. Kan ik dit wel? Doe ik hier goed aan? Zal ze een goede therapiehond zijn? Ik wist het niet.

Gelukkig kan ik al vroeg ophalen. Chico bleef even bij een oppas in Putten en mijn tante kan gelukkig mee ophalen. We worden weer gezellig ontvangen en ook Camille liep al, apart van de rest, rond in huis. Wat een enorme pup was ze al! Niet te geloven wat ze is gegroeid in een paar weken. Heel iets anders dan een klein bolletje wol dat Chico was. Alle pups zien er prachtig uit. Voor mij is Camille al meteen de mooiste. Het is even onwennig, enerzijds is ze na het tekenen van het contract van mij, maar ze is nog bij de fokkers in huis. Die omschakeling van de verantwoordelijkheid voor die jonge pup is even wennen. Maar het moment is daar, ze mag weg uit haar vertrouwde omgeving, op weg naar nieuwe avonturen. We krijgen nog een knuffelmuisje mee voor haar, wat pensstaafjes en eten voor de eerste dagen. En natuurlijk haar paspoort. Camille is dan al ingeënt, gechipt en ontwormt.

In Putten bij mijn tante thuis maakt Chico kennis met zijn zus. Hij moet erg wennen aan haar aanwezigheid, maar heeft dan nog niet door dat ze voorgoed bij ons blijft wonen. Ze is dan ook niet erg makkelijk en moet hem regelmatig hebben met haar puppyfratsen. Ze is dan ook meteen veel groter dan hij, dus is het voor hem moeilijk opboksen tegen haar, waarbij ik regelmatig in moet grijpen.

Terwijl Camille kennismaakt met de omgeving in Putten ga ik zitten op de grond. Ze werd moe, die kleine meid. Ze zoekt mij op en valt bij mij op schoot in slaap. Ik wist dat de band met deze pup nog moest groeien. Maar ik hield nu al van die kleine, ondeugende draak.

Het is óók erg wennen, Camille vraagt veel aandacht, logisch, ze moet alles nog leren. Maar ondertussen moet ik Chico vooral niet vergeten. Ik voel mij dan ook regelmatig schuldig  naar Chico. Camille blijkt geen seconde alleen te kunnen zijn. Dus even apart naar buiten is dan ook geen optie. Als ik even naar de gang ga schreeuwt ze alles in paniek bij elkaar, en springt bijna dwars door de deur. De eerste weken slaap ik naast haar op de bank. Zij in de bench. Ze heeft ook veel diarree, spanning? Ook heeft ze regelmatig allemaal bulten op haar buikje. De eerste maanden zijn dan ook erg zwaar, maar ik voel me rijk met mijn twee honden. Camille leert ontzettend snel en doet het goed op de hondenschool. Al vroeg laat ik haar korte momenten kennismaken met ouderen, kinderen en de basis commando’s leert ze ook snel.In het begin zijn de gordijnen, boeken en tijdschriften erg leuk. Al gauw leert ze waar ze wel mee mag spelen.

Ze moet best wennen aan de drukte van Den Haag. Ze is wat wantrouwend naar mensen die ineens langs lopen. Het zijn dan ook veel indrukken voor zo’n jonge pup. Trams, auto’s, vrachtwagens, bussen, fietsers, geluiden. Het is niet niks om van een rustige omgeving, te verhuizen naar de grote stad.

Voor de derde keer heb ik een pup in huis. En alle 3 op een totaal andere manier.  Chico komt ook van een goede fokker. Geen officiële fokker, waardoor ik niks weet van zijn voorouders. De moeder was er wel, en hij groeide in een liefdevol huis op. Chico is een top hondje waar ik nooit spijt van heb gehad.

Het is fijn om te weten dat Camille papieren heeft, en mijn persoonlijke keuze zou nu sneller gaan naar een officiële fokker, met kennis over genetica, maar ook over honden. Hoe zij zich ontwikkelen, de fases en hoe zij leren.

Voor mij geldt: Een dag geen hond is een dag niet geleefd. 🙂

 

Auteur: Chica Hondenschool BLOG

Carine Krommendijk. Sinds juni 2015 begonnen met een eigen bedrijf. Zo organiseer ik kinderfeestjes met honden. Bij aanvraag kunt u kiezen voor zowel een workshop als een speurtocht. Daarnaast begeleid ik mensen met het opvoeden en trainen van hun eigen therapiehond. Na de opleiding tot kynologisch instructeur heb ik sinds een jaar besloten ook een hondenschool in Voorschoten te starten. Ik deed ook de opleiding therapiehondbegeleiding en komend jaar mag ik nog een studie erbij zetten tot instructeur van mensen die een hulphond willen via Bultersmekke. Zelf heb ik twee honden. Een Shih Tzu en een Barbet. Naast dat ze er 24 uur per dag zijn, zijn het ook mijn collega's en samen maken we heel wat mee.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s